Mieszko. Morczne Lisioły

 

Mieszko. Morczne Lisioły

Trudno w to uwierzyć, ale to już piąty tom przygód Mieszka i wcale się nie zapowiada, żeby był ostatni. Władza zawsze przyciąga kłopoty, a im więcej mamy truskawek, tym większe lisioły po nie przychodzą. W książce pisarza Daniela Komorowskiego "Mieszko. Mroczne czasy" te złe lisy są całkiem spore i do tego wypasione *mruknął futrzak, zadzierając łebek do góry* przyda się na nie duży miecz.

Ambicja, jak zemsta, pali człowieka od środka. Porażka nie wchodzi w grę. Jednak dobry władca powinien znać słodycz zwycięstwa i gorycz przegranej. Mieszając te dwa smaki, uzyskujemy prawdziwą władzę. Mieszko zachłannie pił z pierwszego kielicha, teraz czas na drugi. Pierwszy łyk zawsze jest gorzki, zwłaszcza gdy pachnie uszczupleniem rodziny. Wojna zawsze żąda daniny w krwi. Wojna z Wieletami dopiero się zaczyna. Tym razem nic nie idzie tak, jak powinno. W dodatku Wichman skierował swój wzrok w stronę Haralda. Jego córka została upokorzona, gdy Mieszko wybrał Bognę, podążając za głosem serca. Czyżby czas na zemstę? W tym czasie wzrok kniazia odwraca się w stronę Czech, a gdyby tak mała niespodzianka... *zamruczał Lisioł pod nosem*,

Również życie rodzinne Mieszka nie wygląda wesoło. W salach słychać ciszę, chociaż spodziewano się wybuchu radości. Coraz więcej duchów w korytarzach, dlatego Lisioł przybrał rolę strażnika Sulibora i Siemirada, okładając Wieletów bojową patelnią. I zgodnie z dewizą Piastów nie podda się, nawet gdyby miał trupy bronić.

W tym tomie przewija się też wyraziście wątek religijny. W końcu Mieszko przywiózł ze sobą inny panteon bóstw niż rodzimy. Do tego majaczy chrześcijaństwo na horyzoncie. Mieszanka wybuchowa jak nic. Czyżby sparing między bogami? Wielki Lisiollo polewituje i popatrzy.

W tomie V nie brakuje bitew. Starcia są jak zwykle krwawe i dokładne *mruknął Lisioł, rozbijając Wieletowi łeb patelnią* nie brakuje okazji do jajek sadzonych. Ku uciesze wszystkich fanów tortur również Mściwój doczekał się swoich pięciu minut, a raczej trzech dni. Z Piastami się nie zadziera. Nawet bogowie powinni o tym pamiętać. Lisioł z niecierpliwością czeka na rozliczenie z Wichmanem.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Lisiołowe Cesarstwo

Obraz
Lisiołowe Cesarstwo Czas na finał trylogii Płonących Królestw czyli „Lotosowe Cesarstwo”. Będzie roślinnie i będzie paląco – w końcu świat maszeruje z jednej wojny w drugą. Autorka Tasha Suri powoli budowała to przejście od świata rzeczy prostych – problemów śmiertelników – po aktualny poziom boskości. Wojna Kwiatów wisi w powietrzu, dawni bogowie powrócili, podobnie jak święty płomień, który może ich zabić. Szykuje się starcie tytanów. Pomimo głębokiej miłości łączącej Manili i Priję, ich drogi rozeszły się w brutalny sposób. Krew na posadzce, samotność w sercu. Lisioł jednak przeczuwa, że drogi tych dwóch dam znowu się zejdą. Podczas gdy Manili podejmuje się bycia cesarzową, manipuluje możliwością „samospalenia” i szykuje się do nowej wojny, Prija stara się przygotować swój lud na nadejście… wojny prowadzonej przez Priję. Dwie strony barykady, dwa złamane serca, jednak czy Prija w ogóle ma jeszcze serce? I kim się stała? Po bliższych oględzinach futrzak stwierdza, że bliżej...
Czytaj więcej

Nowy Lisi marsz

Obraz
Nowy Lisi marsz Czy można zrozumieć współczesne Chiny? Oczywiście, że tak – a przynajmniej można spróbować. Wymaga to wysiłku. Należy na bok odłożyć soczewkę europejskich wartości, cofnąć się nieco w czasie i zacząć postrzegać Chiny jako cywilizacje, a nie tylko państwo w naszym rozumieniu tego słowa. Instrukcja wydaje się trudna, dlatego dobrze jest przejść przez ten proces z dobrym przewodnikiem. Tutaj Lisioł poleca Bogdana Góralczyka i jego książkę „Nowy Długi Marsz. Chiny Ery Xi Jinpinga”. . Sztuka rządzenia, biurokracja, technokracja i merytokracja to cztery podstawowe pojęcia na drodze do lepszego zrozumienia Chin. Lisioł musi przyznać, że to nie była łatwa przeprawa. Mądrości jedno, ale wcielenie tych mądrości w życie, żeby było jak pod niebiosami, to zupełnie inna sprawa. Zwłaszcza że tutaj państwo jest na pierwszym miejscu, nawet kosztem wolności jednostki – nie, to nie jest pomysł realizowany „od wczoraj”, tylko od zawsze. Dlatego przykładanie soczewki z wartościami...
Czytaj więcej