Posty

Kulinarne Lisioły tom 18

Obraz
  Kulinarne Lisioły tom 18 Lisioł musi przyznać, że czekał na ten tom. Eizan tak futrzaka niemożebnie wkur.... wkurzał, że zemsta aż wisiała w powietrzu jak gilotyna wisząca na baaaardzo cienkiej nitce. Na szczęście Yukihura ma w zanadrzu plan. I to całkiem niezły *pisnął Lisioł, sprawdzając, która patelnia najlepiej nadaje się do poprawy urody Eizana* trzeba mieć w życiu jakieś przyjemności. Dodatkowo dowiadujemy się, o co chodzi w tym całym bajzlu. Otóż Azami planuje jakąś dziwną zemstę, mając obsesje na punkcie ojca Yukihury. To dopiero dziwaczny fetysz kulinarny. W tym celu zamierza wyrzucić ze szkoły wszystkich, którzy się z nim nie zgadzają. Zwolnił nawet trzy krzesła w elitarnej dziesiątce. Nadchodzi czas kulinarnych pojedynków (nomen omen). Na arenie zmierzą się ludzie centrali z niedobitkami. Lisioł oczywiście jest w tej drugiej grupie i z radością zdecentralizuje centralę.

Tańczący z Lisłami

Obraz
Tańczący z Lisłami Lisioł postanowił zlisić 12 przybytków godnych jego lisiołkowatości, czyli: - Zamek Sarny - Zamek Świny - Palatium w Morawicy - Pałac w Brodach - Cytadela w Maszkowicach - Zamek w Prabutach - Pałac Struga - Pałac w Krząsinach - Zamek Kamieniec - Pałac w Ciechanowicach - Villa Regia - Pałac w Gruzowie Zwiedzanie odbyło się za sprawą Michała Wójcika i jego znamienitej pozycji „Tańczący z zamkami, czyli subiektywny przewodnik po zamkach, pałacach i dworach”. Lisioł musi pisnąć, że w książce mamy do czynienia z prawdziwym oprowadzaniem. Nasz przewodnik śmiało opowiada o obecnych właścicielach zabytku, przede wszystkim to, jak się z danym zamkiem czy pałacem poznali. Do tego nieco historii i garść anegdot. Można się poczuć jak na prawdziwym zwiedzaniu! Przybywając na Zamek Świny, trzeba pamiętać o swojej wątrobie. Tutejsi właściciele za kołnierz nie wylewali. Niejedna uczta zakończyła się dla uczestników oglądaniem stołów od dołu - o ile ...

Lisznia

Obraz
Lisznia „Wisznia ze słowiańskiej głuszy” pióra Katarzyny Maludy wzbudza w Lisiole dwa skrajne odczucia. Z jednej strony autorka naprawdę zna się na rzeczy i przeprowadziła głęboki research tematu. Dzięki temu uzyskujemy wiarygodne realia słowiańskie. W książce pojawiają się nawet przypisy wyjaśniające dane pojęcie oraz przepisy kulinarne – miodzio. To teraz druga strona medalu, czyli czemu – w większości przypadków – gdy opisywane są realia słowiańskie to książka musi się kręcić wokół brutalności? Nie inaczej mamy tutaj. Grabieże, gwałty i bicie odliczają zwykły rytm fabuły. Główna bohaterka Wisznia jest dzieckiem niechcianym. Jej ojciec lubował się w posiadaniu wielu kobiet, przeznaczonych do rodzenia synów. Mlade, matkę Wiszny znamy tylko z opowieści Jagny, ciotki bohaterki. Powiła córkę i musiała zapłacić za ten „grzech” własnym życiem. Pomimo prób pozbycia się niemowlęcia, Wisznia przeżyła, co przypisano bogini Mokoszy. Od tej pory niechciane dziecko stało się córką bogin...

24 Lisioły w Starożytnych Atenach

Obraz
24 Lisioły w Starożytnych Atenach Lisioł uwielbia, gdy historia ożywa na jego oczach. I tak jest właśnie w książce „24 godziny w Starożytnych Atenach” pióra Filipa Matyszaka. Autor zabiera Was na ulice Aten, gdzie towarzyszycie zwykłym mieszkańcom w ich zwykłym dniu. I tak Lisioł z radością pozował Fidiaszowi jako wzór dla pomnika Zeusa. W końcu tak dostojne bóstwo potrzebuje równie dostojnego modelu! System religijny Aten wymaga niemałej gimnastyki. Otóż dwie młode kapłanki muszą spełniać posługę wobec bogini Ateny zachowując czystość cielesną. Aby to zagwarantować, decydowano się na dzieci w przedziale od 7 do 11 lat. Wychowuje się do tego zadania parę   dziewczynek oraz zapasową dwójkę, na wszelki wypadek. Jak któraś z nich zachoruje to lament jest nieziemski, albo co gorsza, nagle dorośnie i będzie mogła mieć dzieci. To dopiero są prawdziwe problemy!   Ateny też srebrem stały w okresie swojej dominacji. Oznacza to również wykorzystywanie swojej floty do supremacji n...

Walka o Lisioły

Obraz
Walka o Lisioły Przyprawy. Lisioł uwielbia swoje przyprawy w kuchni. Ich różnorodność, smak, możliwości! Równie mocno kochała przyprawy arystokracja i bogata klasa średnia, a zwłaszcza polska kuchnia. Ponoć na magnackich przyjęciach jadało się przyprawy z dodatkiem zupy lub dania głównego. Dlaczego tak było? Przyprawy miały długą drogę do przebycia, aby znaleźć się na europejskim stole. Arabowie zazdrośnie strzegli tajemnicy miejsca pochodzenia np. gałki muszkatołowej, która potrafiła zwiększyć swoją wartość nawet tysiąckrotnie nim zawitała na półmisku. Nic więc dziwnego, że gdy wywęszono możliwość otworzenia własnych szlaków handlowych, rozgorzała prawdziwa wojna o przyprawy. Lisioł z radością przedstawia Państwu książkę “Walka o przyprawy. XVI-wieczna rywalizacja, która ukształtowała nowożytny świat” pióra Rogera Crowley'a. Traktat z Tordesillas dzielił świat pomiędzy Portugalię, a Hiszpanię, jak dojrzałą pomarańczę. Teoretycznie oba państwa starały się go przestrzegać,...