LISIOŁ CZYTA

  Lisdiotka Lisioł musi przyznać, że z wielkim ziewnięciem śledził poczynania Kat, lekarki rodzinnej i głównej bohaterki książki "Idiotka" pióra Agaty Lasockiej-Myszor. No typowa idiotka *mruknął futrzak, podkładając kobiecie nogę na trawniku. Dzięki temu dotarła do pracy nie tylko spóźniona, ale też ubłocona*. Pełen pakiet. Ewidentnie codzienne życie Kat przytłacza. Ta ambitna dziewczyna pragnęła czegoś więcej niż rutynowych czynności. Gdzie się podziały marzenia? Przebojowość? Chęć do życia? Z pewnością za niebieskim ekranem telefonu Kat tego nie znajdzie, a zwłaszcza podglądając cudze wystylizowane na perfekcyjne życia. W końcu przychodzi ten moment, że główna bohaterka wyrzuca cały swój żal z siebie na dawną przyjaciółką, Oliwię, która właśnie wpadła z wizytą do Polski. Modna, odpicowana lalunia ma jednak plan jak zrestartować życie Kat. Wystarczy trochę magii. Szalony wyjazd, masaż, alkohol, magia niecodzienności podlana fotami na insta. Komentarze i lajki leją...

  Mieszko. Morczne Lisioły Trudno w to uwierzyć, ale to już piąty tom przygód Mieszka i wcale się nie zapowiada, żeby był ostatni. Władza zawsze przyciąga kłopoty, a im więcej mamy truskawek, tym większe lisioły po nie przychodzą. W książce pisarza Daniela Komorowskiego "Mieszko. Mroczne czasy" te złe lisy są całkiem spore i do tego wypasione *mruknął futrzak, zadzierając łebek do góry* przyda się na nie duży miecz. Ambicja, jak zemsta, pali człowieka od środka. Porażka nie wchodzi w grę. Jednak dobry władca powinien znać słodycz zwycięstwa i gorycz przegranej. Mieszając te dwa smaki, uzyskujemy prawdziwą władzę. Mieszko zachłannie pił z pierwszego kielicha, teraz czas na drugi. Pierwszy łyk zawsze jest gorzki, zwłaszcza gdy pachnie uszczupleniem rodziny. Wojna zawsze żąda daniny w krwi. Wojna z Wieletami dopiero się zaczyna. Tym razem nic nie idzie tak, jak powinno. W dodatku Wichman skierował swój wzrok w stronę Haralda. Jego córka została upokorzona, gdy Mieszko wy...

Lisioł - Yoku Lisioł nie ukrywa, że fascynuje go kultura Kraju Kwitnącej Wiśni, bez wzajemności jak futrzak podejrzewa. Mimo takiej niewdzięczności, nic nie stanie na drodze Wielkiego Lisiollo, aby swoją wiedzę na temat Japonii pogłębiać. W tym celu wybrał się do wnętrza książki prof. Qing Li pod tytułem "Shinrin - Yoku. Japońska sztuka kąpieli leśnych". Futrzak już ma las we łbie, więc powinno dobrze pójść. Yugen to japońskie słowo określające głębokie poczucie piękna. W praktyce jest to trudne do opisania uczucie, które odczuwamy, patrząc na pokrytą kwiatami łąkę, słońce zachodzące w morzu, czy też nie mogąc oderwać wzroku od piękna gór. Niektórzy tak mają, wpatrując się w lustro. Yugen w tym wypadku leży jakby u podstaw Shinrin-Yoku, czyli kąpieli leśnej. Jest to doświadczanie natury wszystkimi pięcioma zmysłami (wzrok, słuch, smak, węch, dotyk), które służy poprawie samopoczucia i ogólnie wpływa pozytywnie na zdrowie. Dwie godzinny spaceru w lesie może pomóc zwalcza...

Wikingowie. Lisioły Północy Lisioł z góry ostrzega, że książka Philip'a Line'a pod tytułem "Wikingowie. Wojownicy Północy" jest pozycją naukową, koncentrującą się głównie na aspektach militarnych. Mamy więc organizacje wojskową, ekwipunek, sztukę wojenną, kampanie, bitwy, fortyfikacje i zasady obowiązujące prawdziwego wikinga, czyli wojownika pełniącego zawód wikinga. Skoro słowo wstępu mamy za sobą, to zaczynamy od analizy poematów jak np. Bitwa pod Maldon (nawet Tolkien napisał swoją wersję). Jest to dość ciekawa analiza tego, które ze słów barda to prawda, a które to raczej licentia poetica. Wiadomo przecież, że taki mistrz poezji musi z czego żyć, więc swoje dzieła musi przedstawiać interesująco dla przyszłych mocodawców. Chcąc się dobrze przygotować do zostania bohaterem wielkiej sagi, Lisioł wyposażył się we włócznie, którą zawsze można rzucić, oraz w miecz do walki w zwarciu. Oczywiście broni siecznej trzeba nadać jakieś wzniosłe imię np. "Sz...

Na lisi rozum Lisioł musi przyznać, że czasem ma ochotę głęboko zanurzyć się w historię. Sięga wtedy po bardzo szczegółowe naukowe książki. Gdzie tym razem futrzaka poniosło? Otóż prosto na strony książki "Na chłopski rozum. Wiejskie akta sądowe nowożytnych Ołpin i ich konteksty społeczne" autorstwa Piotra Kołpaka, Marty Raczyńskiej-Kruk i Marcina Wojciecha Stolorza. I jedno Wam Lisioł piśnie, jeśli nie wiecie gdzie leżą Ołpiny, to nie martwcie się. Zaczynając lekturę, futrzak też tego nie wiedział. Otóż Ołpiny znajdują się w obecnym województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim. Jeśli pragniecie dokładnych informacji, to autor aż nazbyt szczegółowo opisuje granice z każdą miejscowością w procentach. A to tylko dopiero początek. Czekają na Was dokładne rozpiski nazwisk, stratyfikacja społeczna i szczegółowe dane urodzin oraz śmierci. Z racji faktu, że jeden z autorów jest związany z Ołpinami, dostajemy szczególnie rozbudowane fragmenty dotyczące jego rodziny. Lisi...