Lisioł Ronin







Lisioł Ronin

Lisioł raz jeszcze spotkał się z Geraltem, który tym razem trafił do świata feudalnej Japonii. Jest to ciekawy zabieg, łączący się z serią specjalnych figurek od CD Projekt Red, stworzonych właśnie w tym klimacie. Lisioł chwycił swoją katanę, założył cztery japonki na łapki, przykrył pyszczek kapeluszem ze słomy i wyruszył w nieznane podążając za Geraltem roninem. Dość szybko – ku zaskoczeniu nikogo – okazało się, że życie zmutowanego ronina, samuraja bez pana, nie jest usłane truskawkami. Trzeba się niemało nachodzić w zacinającym deszczu, w gospodzie nie udało się doświadczyć chociaż odrobiny ciepła, a i niewdzięczność ludzka jest na porządku dziennym.

Tak tuptając i marudząc pod nosem na czym świat stoi, Lisioł wpadł na krzyczącego mężczyznę. Futrzak był zdania, że przyszły obiad kapp należy zostawić, a nawet polać godarmowym sosem, ale Geralt się uparł, że ludziom trzeba pomagać. To jak zwykle nie skończyło się dobrze. Podobnie jak wizyta w kolejnej gospodzie. Lisioł zaczął odnosić wrażenie, że jak gdzieś się do futrzaka uśmiechają, to sprawa śmierdzi niczym zgniłe truskawki.

W końcu Lisioł trafił na trop Ciri, który prowadził do kobiety łażącej po śniegu w białym kimonie. Ewidentnie albo szalona, albo musiało jej być bardzo gorąco. Obie opcje nie wydawały się zbyt zachęcające. Zwłaszcza jak śnieżna pani postanowiła założyć czaszkę na twarz i okazać swoje „dobre intencje”. Z opresji Lisioła uratował kot! I to w dodatku z dwoma ogonami! Tutaj ewidentnie nic nie może być normalne.

Podsumowując Wiedźmin Ronin, jest ciekawą koncepcją połączenia dwóch światów – wiedźminów i samurajów – z całkiem niezłym efektem. Fabuła zabiera nas w podróż po świecie japońskich yokai, a miłym dodatkiem jest mini bestiariusz na końcu komiksu. Kreska jest przyjemna dla oka, jednak sama zaś fabuła wydaje się w kilku miejscach przeprowadzona po linii najmniejszego oporu. Można było dany wątek rozwinąć, wniknąć głębiej, jednak twórcy chyba chcieli wprowadzić wrażenie, że Geralt się śpieszy, co niekoniecznie zdaniem Lisioła wyszło na dobre. Jednym zdaniem – dobry relaks.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Lisiołowe Cesarstwo

Obraz
Lisiołowe Cesarstwo Czas na finał trylogii Płonących Królestw czyli „Lotosowe Cesarstwo”. Będzie roślinnie i będzie paląco – w końcu świat maszeruje z jednej wojny w drugą. Autorka Tasha Suri powoli budowała to przejście od świata rzeczy prostych – problemów śmiertelników – po aktualny poziom boskości. Wojna Kwiatów wisi w powietrzu, dawni bogowie powrócili, podobnie jak święty płomień, który może ich zabić. Szykuje się starcie tytanów. Pomimo głębokiej miłości łączącej Manili i Priję, ich drogi rozeszły się w brutalny sposób. Krew na posadzce, samotność w sercu. Lisioł jednak przeczuwa, że drogi tych dwóch dam znowu się zejdą. Podczas gdy Manili podejmuje się bycia cesarzową, manipuluje możliwością „samospalenia” i szykuje się do nowej wojny, Prija stara się przygotować swój lud na nadejście… wojny prowadzonej przez Priję. Dwie strony barykady, dwa złamane serca, jednak czy Prija w ogóle ma jeszcze serce? I kim się stała? Po bliższych oględzinach futrzak stwierdza, że bliżej...
Czytaj więcej

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Nowy Lisi marsz

Obraz
Nowy Lisi marsz Czy można zrozumieć współczesne Chiny? Oczywiście, że tak – a przynajmniej można spróbować. Wymaga to wysiłku. Należy na bok odłożyć soczewkę europejskich wartości, cofnąć się nieco w czasie i zacząć postrzegać Chiny jako cywilizacje, a nie tylko państwo w naszym rozumieniu tego słowa. Instrukcja wydaje się trudna, dlatego dobrze jest przejść przez ten proces z dobrym przewodnikiem. Tutaj Lisioł poleca Bogdana Góralczyka i jego książkę „Nowy Długi Marsz. Chiny Ery Xi Jinpinga”. . Sztuka rządzenia, biurokracja, technokracja i merytokracja to cztery podstawowe pojęcia na drodze do lepszego zrozumienia Chin. Lisioł musi przyznać, że to nie była łatwa przeprawa. Mądrości jedno, ale wcielenie tych mądrości w życie, żeby było jak pod niebiosami, to zupełnie inna sprawa. Zwłaszcza że tutaj państwo jest na pierwszym miejscu, nawet kosztem wolności jednostki – nie, to nie jest pomysł realizowany „od wczoraj”, tylko od zawsze. Dlatego przykładanie soczewki z wartościami...
Czytaj więcej