Mitologia Lisiołów

Mitologia Lisiołów

Lisioł bardzo ceni sobie historyków, którzy na powitanie przedstawiają nam realny obraz sytuacji. W tym wypadku Jerzy Gąssowski nie pozostawia czytelnikowi żadnych złudzeń – przedstawia nam domniemany obraz Celtów na podstawie aktualnego stanu wiedzy, jednakowoż z powodu czynników takich jak liczne faktorie handlowe Celtów i ekspansja ich kultury jak np. dżinsów swojego czasu, spowodowały zniekształcony obraz, który przenieśli ze sobą historycy. Renesans kultury Celtów w obrębie upadającego Cesarstwa Rzymskiego to kolejny raz przetworzony obraz, na który zapanowała moda. W efekcie otrzymujemy jakiś skrawek prawdy, który on jako autor książki „Mitologii Celtów” postara się przybliżyć. I to Lisiołowi bardzo pasuje!

Książka zaczyna się od przedstawienia głównych bohaterów, czyli Celtów. W końcu trzeba wiedzieć, kto zacz, żeby zrozumieć strefę mitologiczną. W skrócie najpierw profanum, potem sacrum. Dzięki czemu dowiecie się np. że w Galii Narbońskiej (Gallia Togata) nosi się togę, a w Galii Niezawisłej (Gallia Bracata) trzeba wyposażyć się w spodnie. Wiedza ta może uratować Wasze pozostanie w jednym kawałku!

Warto też poznać się na zasadach rządzących społecznością Celtów określanych również jako Galowie – choć nie tylko. Plemion w tej kulturze było wiele, ale król takiego plemienia musiał być pozbawiony wad, gdyż reprezentował doskonałość wszystkich – patrz Lisioł. Teoretycznie król był mężem wszystkich kobiet, a inni mężczyźni go w tym zastępowali. Również wszystkie dzieci były jego, dlatego nieślubne lub o niejasnym pochodzeniu również miały wysoką pozycję społeczną jako potencjalne potomstwo króla.

A to dopiero początek ogromu wiedzy, który na Was czeka! Czy wyobrażacie sobie fakt, że w małżeństwie decydował ten, kto wniósł większy majątek i mogła to być kobieta? Odlot! Nic dziwnego, że bóstwa żeńskie stały w tym panteonie wysoko. W końcu jak wspomina Ammianus Marcellinus z IV wieku „Cały zastęp obcych nie zdoła sprostać jednemu Galowi, jeśli przyzwie na pomoc żonę”, a co dopiero boginię *mruknął Lisioł, siedząc z Eponą na koniu*.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Lisiołowe Cesarstwo

Obraz
Lisiołowe Cesarstwo Czas na finał trylogii Płonących Królestw czyli „Lotosowe Cesarstwo”. Będzie roślinnie i będzie paląco – w końcu świat maszeruje z jednej wojny w drugą. Autorka Tasha Suri powoli budowała to przejście od świata rzeczy prostych – problemów śmiertelników – po aktualny poziom boskości. Wojna Kwiatów wisi w powietrzu, dawni bogowie powrócili, podobnie jak święty płomień, który może ich zabić. Szykuje się starcie tytanów. Pomimo głębokiej miłości łączącej Manili i Priję, ich drogi rozeszły się w brutalny sposób. Krew na posadzce, samotność w sercu. Lisioł jednak przeczuwa, że drogi tych dwóch dam znowu się zejdą. Podczas gdy Manili podejmuje się bycia cesarzową, manipuluje możliwością „samospalenia” i szykuje się do nowej wojny, Prija stara się przygotować swój lud na nadejście… wojny prowadzonej przez Priję. Dwie strony barykady, dwa złamane serca, jednak czy Prija w ogóle ma jeszcze serce? I kim się stała? Po bliższych oględzinach futrzak stwierdza, że bliżej...
Czytaj więcej

Lisioły i medycyna

Obraz
Lisioły i medycyna Ciekawski lisi nos zaprowadził futrzaka do książki „Wojna i medycyna. Jak działania wojenne zmieniły medycynę” pióra Martina Kinga. Lisioł z zapałem zabrał się do lektury, szybko trafiając na pierwszą ścianę, a raczej wiatr prosto w oczy. Autor ewidentnie gloryfikuje medycynę okresu antyku – głównie grecką i rzymską, obniżając przy tym wartość średniowiecznej medycyny. Cytując: „Za leczenie rannych na polu bitwy i poza nim odpowiadali głównie duchowni. Jakość oferowanej przez nich opieki obniżały wyznawane przez nich surowe zasady wynikające z doktryn religijnych”. Hmmmm w starożytnej Grecji wcale nie odmawiano pomocy chorym, uznając, że otrzymali karę boską *lisie chrząknięcie*. Nie wspominając już o takiej teorii: „Zdaniem historyków medycyna wojskowa osiągnęła poziom rzymskiej dopiero w XVII i XVIII wieku” – Rzymianie z pewnością znali broń palną i rany z nią związane! Bez komentarza. Do tego standardowe określanie średniowiecza jako „wieków ciemnych”. ...
Czytaj więcej