Dar Lisioła księga II

 

Dar Lisioła księga II

Lisioł powrócił do świata Pawła Zbroszczyka dzięki książce "Dar Anomalii księga II" i musi pisnąć, że zaczyna się krwawo. Trupy, spalone ciało, gwałt i wybuchająca głowa ojca w twarz córki. Dalej mamy konia przerabianego na kabanosa żywcem oraz podglądanie półnagiej kobiety. Lisioł musi przyznać, że skrzywił się na taki początek. Dalej nie było lepiej, więc futrzak przemilczy ten temat. Nigdy nie był fanem nieokiełznanej brutalności w książkach fantasy dla samego szokowania.

O czym jest jednak główna fabuła? Świeżo upieczony mag Ben wciąż musi uciekać przed Piewcami, których zrobił, krótko mówiąc, w bambuko, udając jednego z nich. W dodatku połączył się z Lebą, który jakby jest osobną świadomością w jego głowie. Prócz własnych myśli, Parkanin przybył też z własną, indywidualną misją. Ma zamiar ratować pozostałą, ograniczoną liczbę Bezimiennych, bez których nie ma anomalii. Jak nie ma anomalii, to nie ma przeskakujących do świata Parkan, którzy gnieżdżąc się w głowach magów, uczą ich nowych zaklęć. Oczywiście każde nowe zaklęcie, to nowa deformacja, więc cena dość kiepska.

W drużynie jest również gnom o nazwie Pieprz, który odpowiada za pomysły oraz wiedzę kartograficzną oraz Zadra, awanturniczka z reputacją, która jest na tyle potężna, że supermen może się od niej uczyć. Po drugiej stronie są oczywiści złe postacie, w tym Styks - nie mylić z rzeką w Hadesie - pół trup z własnym Parkaninem i wielką ochotą do zemsty, po tym, jak go torturowano i wmurowano w ścianę więzienia, za... skórowanie ludzi. Hmm. Lisioł mógłby śmiało pisnąć, że nie jest fanem tej postaci. Podobnie jak pomysłów w stylu "dobytek ukrywał pod nocnikiem".

Tom 1 wprowadzał nas w ten świat i magię, gdzie każdy umiejący rzucić choćby pierdnięcie magiczne ma przechlapane. Często nie z własnej woli. W końcu magia nie wybiera, ona się po prostu objawia. Drugi tom to po prostu więcej tego samego, ale z dodaną brutalnością i zwrotami akcji, ale postacie słabo reagują pod względem emocji na to wszystko. Jakoś tak sztucznie się zrobiło. Poprzedni tom jakoś bardziej Lisiołowi wpadł w oko.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Lisiołowe Cesarstwo

Obraz
Lisiołowe Cesarstwo Czas na finał trylogii Płonących Królestw czyli „Lotosowe Cesarstwo”. Będzie roślinnie i będzie paląco – w końcu świat maszeruje z jednej wojny w drugą. Autorka Tasha Suri powoli budowała to przejście od świata rzeczy prostych – problemów śmiertelników – po aktualny poziom boskości. Wojna Kwiatów wisi w powietrzu, dawni bogowie powrócili, podobnie jak święty płomień, który może ich zabić. Szykuje się starcie tytanów. Pomimo głębokiej miłości łączącej Manili i Priję, ich drogi rozeszły się w brutalny sposób. Krew na posadzce, samotność w sercu. Lisioł jednak przeczuwa, że drogi tych dwóch dam znowu się zejdą. Podczas gdy Manili podejmuje się bycia cesarzową, manipuluje możliwością „samospalenia” i szykuje się do nowej wojny, Prija stara się przygotować swój lud na nadejście… wojny prowadzonej przez Priję. Dwie strony barykady, dwa złamane serca, jednak czy Prija w ogóle ma jeszcze serce? I kim się stała? Po bliższych oględzinach futrzak stwierdza, że bliżej...
Czytaj więcej

Nowy Lisi marsz

Obraz
Nowy Lisi marsz Czy można zrozumieć współczesne Chiny? Oczywiście, że tak – a przynajmniej można spróbować. Wymaga to wysiłku. Należy na bok odłożyć soczewkę europejskich wartości, cofnąć się nieco w czasie i zacząć postrzegać Chiny jako cywilizacje, a nie tylko państwo w naszym rozumieniu tego słowa. Instrukcja wydaje się trudna, dlatego dobrze jest przejść przez ten proces z dobrym przewodnikiem. Tutaj Lisioł poleca Bogdana Góralczyka i jego książkę „Nowy Długi Marsz. Chiny Ery Xi Jinpinga”. . Sztuka rządzenia, biurokracja, technokracja i merytokracja to cztery podstawowe pojęcia na drodze do lepszego zrozumienia Chin. Lisioł musi przyznać, że to nie była łatwa przeprawa. Mądrości jedno, ale wcielenie tych mądrości w życie, żeby było jak pod niebiosami, to zupełnie inna sprawa. Zwłaszcza że tutaj państwo jest na pierwszym miejscu, nawet kosztem wolności jednostki – nie, to nie jest pomysł realizowany „od wczoraj”, tylko od zawsze. Dlatego przykładanie soczewki z wartościami...
Czytaj więcej