Pociąg do Lisioła

Pociąg do Lisioła

W sierpniu 1947 roku podzielono subkontynent indyjski na hinduistyczne Indie i muzułmański Pakistan. Na to, co wydarzyło się potem, nikt nie był gotowy. Chociaż Lisioł powinien pisnąć, że po zamieszkach związanych z ogłoszeniem tego pomysłu, można było się domyślić, że niebo otworzy swoje podwoje i piekło weźmie ziemię w swoje posiadanie. Nie poczyniono jednak odpowiednich przygotowań. Szacuje się, że samych zabitych po obu stronach było od 1 do 2 milionów. Do tego 100 tysięcy zgwałconych kobiet oraz od 10 do 15 milionów wysiedlonych ludzi. Wyobraźcie sobie tą przemieszczającą się ludzką masę, pozostawioną samą sobie, narażoną na złą wolę każdego, kto ma na to ochotę. Dlaczego Lisioł o tym piszczy? Otóż autor Khushwant Singh przeżył to na własnej skórze i zamknął atmosferę tamtych dni w swojej książce „Pociąg do Pakistanu”.

Podczas gdy subkontynent indyjski drży w posadach, w małych wioskach na obrzeżach panuje spokój. Tutaj stoi zarówno sikhijska świątynia, jak i meczet. Kobiety wklepują sobie nawzajem we włosy klarowane masło, omawiając narodziny, śluby oraz zgony. Właśnie taką rolniczą osadą jest Mano Madźra. Tym, co ją wyróżnia na tle pozostałych, jest stacja kolejowa. Zatrzymuje się tutaj pociąg z i do Delhi, czyli w sumie dwa razy w ciągu dnia. Pozostałe tylko przelatują lub przeładowują się na bocznicach. Monotonny spokój przerywa morderstwo we wsi oraz pojawienie się młodego wykształconego człowieka. Ludzie pragną wiedzy, chcąc wiedzieć, co to Hindustan, co to Pakistan, ale im więcej wiedzą, tym bardziej nie rozumieją.

Autor żywo odmalował obraz zmieniającej się wsi, w której pojawia się zapach palonych ciał. Prawda i nienawiść wlewają się do ich domów. Skorumpowana władza poszukuje kawałka ciasta dla siebie. O życiu człowieka świadczy kawałek ciała lub jego brak między nogami. Dobro i zło wytracają swoje granice. Wystarczy zacząć strzelać do pociągu, prawda? Zemścić się za wszystkie pociągi wracające z ciałami zza granicy, bo przecież teraz granica istnieje – nieważne, że praktycznie „od wczoraj”. Książka ma wolne tempo, które nagle przyśpiesza, niczym życie w Mano Madźra.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Nowy Lisi marsz

Obraz
Nowy Lisi marsz Czy można zrozumieć współczesne Chiny? Oczywiście, że tak – a przynajmniej można spróbować. Wymaga to wysiłku. Należy na bok odłożyć soczewkę europejskich wartości, cofnąć się nieco w czasie i zacząć postrzegać Chiny jako cywilizacje, a nie tylko państwo w naszym rozumieniu tego słowa. Instrukcja wydaje się trudna, dlatego dobrze jest przejść przez ten proces z dobrym przewodnikiem. Tutaj Lisioł poleca Bogdana Góralczyka i jego książkę „Nowy Długi Marsz. Chiny Ery Xi Jinpinga”. . Sztuka rządzenia, biurokracja, technokracja i merytokracja to cztery podstawowe pojęcia na drodze do lepszego zrozumienia Chin. Lisioł musi przyznać, że to nie była łatwa przeprawa. Mądrości jedno, ale wcielenie tych mądrości w życie, żeby było jak pod niebiosami, to zupełnie inna sprawa. Zwłaszcza że tutaj państwo jest na pierwszym miejscu, nawet kosztem wolności jednostki – nie, to nie jest pomysł realizowany „od wczoraj”, tylko od zawsze. Dlatego przykładanie soczewki z wartościami...
Czytaj więcej

Kulinarne Lisioły tom 4.

Obraz
Kulinarne Lisioły tom 4. Pojedynek! W jednym narożniku absolwent elitarnej szkoły gastronomicznej, jeden ze sławnych mistrzów kuchni prowadzący własną restaurację we Francji – Kojirou Shinomiya! W drugim narożniku dwóch uczniów szkoły, w tym główny bohater książki, który ma ambicje i pewność siebie wysokości niejednego wieżowca – Souma Yukihira i przerażona wszystkim dookoła Megumi Tadokoro. Stawka pojedynku? Pozostanie w grze lub wyrzucenie ze szkoły. Sędziuje Jego Wielka Lisiołkowatość. Czas start! Witamy w czwartym tomie mangi „Kulinarne Pojedynki”. Warzywny czarodziej machnął różdżką i oto mamy Chou Farci. Po drugiej stronie tęczowa terrina podejmuje wyzwanie. Jeśli chcecie się dowiedzieć, co Lisioł właśnie napisał, to futrzak poleca lekturę. Prócz emocji związanych z pojedynkiem, znajdziecie wewnątrz mangi też przepisy do wykorzystania we własnej kuchni. Ten tom ewidentnie należy do... jajka! Jajeczne menu śniadaniowe na dwieście lisłów, a nie łatwo zaspokoić taki...
Czytaj więcej