Arsene Lisioł

 

Arsene Lisioł

Postać Arsene Lupina narodziła się w 1905 roku, czyli ma już bez mała 121 lat, czyli jest nieco starszy od samego Herkulesa Poirota. Nic więc dziwnego, że obaj Panowie operują w podobnej atmosferze, aczkolwiek po przeciwnych stronach barykady. Lupin jest zadziornym, odważnym, zabawnym, inteligentnym i sprytnym człowiekiem, dbającym o wypchanie swoich kieszeni. Ma jednak też gest, gdy sytuacja tego wymaga, popełnia więc cały repertuar czynów dobrych i złych.

W książce "Zwierzenia Arsene'a Lupina" otrzymujemy 10 zagadek z udziałem tytułowego bohatera. Są to sprawy różnorodne, niektóre jak z prawdziwego romansu np. ślubna obrączka, gdzie Lupin rusza na ratunek pewnej damie, pojawiając się prawie znikąd. Lisioł musi przyznać, że Arsene potrafi zrobić odpowiednie wejście, a przy tym jest tak skrupulatny, że nie raz futrzak drapał się po główce, próbując dociec, jak to spryciarz zrobił. Przy czym warto zaznaczyć, że Lupin nie grzeszy skromnością, jest wręcz bezczelny i arogancki. Najlepiej wie to jego zajadły wróg Inspektor Ganimard, który zawsze wychodzi na głupka. Do tego otrzymujemy klimat starych czasów. Arystokracja, romanse, intrygi w celach zdobycia majątku. Złoty standard dobrej rozrywki. Jednak Lupin nie jest standardową postacią i ma sporo wad charakteru. Lisioła w nim z pewnością irytuje mówienie "kochany" i różnych wariacji tego słowa do innych osób, a także fakt, że zawsze ma racje. Postać idealna w każdym calu. Facet się po prostu nie myli, prawdziwy ideał geniuszu zbrodni, przedzielony przez rycerza na białym koniu. Przez co opowiadania robią się powtarzalne niczym schemat kolejnego odcinka Scooby Doo, który musi zakończyć się złapaniem złoczyńców. Jest to oczywiście związane z manierą pisania tamtych czasów. Dlatego autor bardziej stara się zaskoczyć czytelników złożonością zagadki, niż kreacją postaci. Na podobne przywary cierpi Sherlock Holmes, który potrafi rozwiązać każdą sprawę niemal, że z powietrza.