Lisioł Przemian






Lisioł Przemian

Księga Przemian – niesamowity chiński traktat filozoficzno-wróżbiarski, zawierający całą wiedzę ówczesnych czasów w jednym miejscu… i to w formie komiksu. Tak, dobrze czytacie w formie komiksu. Nie może być lepiej prawda?

W trzech rozdziałach (Czas i przestrzeń, 64 heksagramy, Nierozerwalny związek człowieka z naturą) zawarto sporą porcje wiedzy ale dzięki graficznej formie o wiele łatwiej ją przyswoić, aby stać się Li-xiu, boskim lisłem wiedzy wszelakiej, np. dowiecie się jak powstało osiem Trygramów Wcześniejszego Nieba.

Lisioł zasiadł więc (wy)godnie, zakładając zwiewną szatę godności i ogłosił, że od teraz gnomon będzie początkiem wielkiej wiedzy, gdyż wokół niego są zataczane stałe kręgi. Z tego powodu cień się wydłuża bądź skraca. Już się zapewne domyślacie czym ten gnomon jest – to najstarszy przyrząd astronomiczny. Lisioł tutaj piśnie, że to dopiero wstęp do dalszych rozważań astronomicznych, przy których można zrobić „wooooo”.  Podział na 24 okresy słoneczne, w których mamy takie okresy jak: Mroźna Rosa, Ożywienie Owadów czy Wielkie Upały wywołuje uśmiech na lisim pyszczku. Jakież to bliskie nawet nam współcześnie? W końcu zasady, wedle których Ziemia podróżuje wokół Słońca nie zmieniły się znacząco przez ostatnie kilka tysięcy lat.

Głębiej wciągną nas żywioły i ich właściwości, po czym całkowicie pochłoną nas heksagramy mające opisywać przemiany w społeczeństwie oraz naturze. Z racji faktu, że Niebiosa – nawet w boskiej postaci – też przechodzą przemiany, więc są tutaj uwzględnione. Lisioł więc pilnie uczył się sztuki skromności, ale podział zboża i jego potencjału procentowego jakoś bardziej go wciągnął.

Czy trzeba znać chiński, żeby zrozumieć tekst? Nie. Czy trzeba czytać na trzeźwo? Zdecydowanie tak. Czy książka jest ciekawa? Tak. Czy bywa trudna? Tak, ale warto spróbować, gdyż w formie komiksu wiedza szybciej wejdzie do głowy niż w oryginale.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Lisiołowe Cesarstwo

Obraz
Lisiołowe Cesarstwo Czas na finał trylogii Płonących Królestw czyli „Lotosowe Cesarstwo”. Będzie roślinnie i będzie paląco – w końcu świat maszeruje z jednej wojny w drugą. Autorka Tasha Suri powoli budowała to przejście od świata rzeczy prostych – problemów śmiertelników – po aktualny poziom boskości. Wojna Kwiatów wisi w powietrzu, dawni bogowie powrócili, podobnie jak święty płomień, który może ich zabić. Szykuje się starcie tytanów. Pomimo głębokiej miłości łączącej Manili i Priję, ich drogi rozeszły się w brutalny sposób. Krew na posadzce, samotność w sercu. Lisioł jednak przeczuwa, że drogi tych dwóch dam znowu się zejdą. Podczas gdy Manili podejmuje się bycia cesarzową, manipuluje możliwością „samospalenia” i szykuje się do nowej wojny, Prija stara się przygotować swój lud na nadejście… wojny prowadzonej przez Priję. Dwie strony barykady, dwa złamane serca, jednak czy Prija w ogóle ma jeszcze serce? I kim się stała? Po bliższych oględzinach futrzak stwierdza, że bliżej...
Czytaj więcej

Lisioły i medycyna

Obraz
Lisioły i medycyna Ciekawski lisi nos zaprowadził futrzaka do książki „Wojna i medycyna. Jak działania wojenne zmieniły medycynę” pióra Martina Kinga. Lisioł z zapałem zabrał się do lektury, szybko trafiając na pierwszą ścianę, a raczej wiatr prosto w oczy. Autor ewidentnie gloryfikuje medycynę okresu antyku – głównie grecką i rzymską, obniżając przy tym wartość średniowiecznej medycyny. Cytując: „Za leczenie rannych na polu bitwy i poza nim odpowiadali głównie duchowni. Jakość oferowanej przez nich opieki obniżały wyznawane przez nich surowe zasady wynikające z doktryn religijnych”. Hmmmm w starożytnej Grecji wcale nie odmawiano pomocy chorym, uznając, że otrzymali karę boską *lisie chrząknięcie*. Nie wspominając już o takiej teorii: „Zdaniem historyków medycyna wojskowa osiągnęła poziom rzymskiej dopiero w XVII i XVIII wieku” – Rzymianie z pewnością znali broń palną i rany z nią związane! Bez komentarza. Do tego standardowe określanie średniowiecza jako „wieków ciemnych”. ...
Czytaj więcej