Primal Lisioł


 

Primal Lisioł

Lisioł jest fanem gier i często sięga swoimi łapkami zarówno po klawiaturę, pada, jak i po planszówki czy karty. Dlatego był bardzo ciekawy jak poradzi sobie w gatunku literackim pod nazwą LitRPG – jest to hybryda gry wideo oraz powieści. Tym bardziej Lisioła zastanawiała sprawa imersji, którą oczywiście łatwiej osiągnąć, gdy samemu się wszystkim steruje, ale dobrze napisana książka hmmm…Z tego powodu futrzak postanowił zmaterializować się na kartkach "Primal Hunter" autorstwa Zogartha, wsunął sztylet do buta, chwycił włapki łuk i wylądował obok Jake'a. Ten analityk biznesowy z korpo pojawia się razem z kolegami z pracy w grze RPG i to bez żadnego ostrzeżenia, wszedł do windy i puff, stało się. To nagłe zdarzenie pozwala mu jednak przypomnieć sobie swoje zamiłowanie do łucznictwa, uprawianego w wolnym czasie od czasów młodości, co daje mu sporą przewagę nad resztą ekipy, która najwyraźniej nie ma doświadczenia bojowego, nie mówiąc o growym. Zadanie jest dość proste: przeżyć samouczek trwający prawie 64 dni. Truskawka z masłem.

Jake dość szybko awansuje, nabijając kolejne umiejętności jak oszalały. Właściwie krew i posoka leją się tutaj strumieniami. Lisioł aż złapał się za łebek, gdy padło 6 graczy polujących na głównego bohatera. Aż dziwnie się zrobiło. Jake jawi się tutaj jako seryjny morderca bez żadnych skrupułów, cóż… dużo się to nie różni od postaci w Skyrim *lisi pisk rozbawienia*. Lisioł musiał sporo przebierać łapkami, żeby za tym samotnikiem nadążyć. Akcja goni akcje, a tytułowy łowca ciągle rośnie w siłę, chociaż jest dopiero w samouczku.

Czy książka rzeczywiście działa jak gra? Cóż, poniekąd tak. Główny bohater Jake regularnie wyświetla swoje statystyki, rozdaje punkty umiejętności, a także otrzymuje powiadomienia o wzroście umiejętności np. z poziomu dupa cielęca na wołową. Najciekawsze są jednak reakcje jego początkowych towarzyszy, którzy najwyraźniej nie urodzili się do zabijania. Oto ich kolega z pracy okazuje się… no nieprzeciętny lekko mówiąc. Czy to powód do radości, czy raczej strachu? Zwłaszcza że piszczymy o człowieku, dla którego strzała w brzuchu to nie problem.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziwne Lisioły

Obraz
Dziwne Lisioły Lisioł zasiadł na stołówce studenckiej uniwersytetu w Tokio, gdy nagle dosiedli się do niego Sasaki i Kurihara porozmawiać o tajemniczym blogu pod tytułem: Dziennik uczuć Rena Nanashino. Owszem, ostatni wpis wydał się Lisiołowi dziwny, ale im dłużej dwaj studenci rozmawiali, tym ta dziwność nawarstwiała się coraz bardziej. Zaczęli snuć coraz głębsze teorie, gdyż w grę weszło pięć obrazków, które naszkicowała ciężarna żona Rena, jednak co one oznaczają? Lisioł przekręcił łebek, próbując zrozumieć, o co tutaj chodzi… Naomi Konno po śmierci męża sama opiekuje się małym synkiem – Yutą. Jednak od kilku dni coś jest niet ak. Naomi śledzi tajemniczy samochód – Lisioł potwierdza, że sam też przed nim uciekał! Dodatkowo Yuta maluje dziwny obrazek w przedszkolu, po czym ucieka z domu. Naomi zaś nie chce wezwać policji, podejrzane prawda? Do sprawy postanowiła się wmieszać przedszkolanka opiekująca się grupą Yuty, pani Haruoka. Swoje śledztwo rozpoczęła od analizy dziwn...
Czytaj więcej

Kulinarne Lisioły tom 4.

Obraz
Kulinarne Lisioły tom 4. Pojedynek! W jednym narożniku absolwent elitarnej szkoły gastronomicznej, jeden ze sławnych mistrzów kuchni prowadzący własną restaurację we Francji – Kojirou Shinomiya! W drugim narożniku dwóch uczniów szkoły, w tym główny bohater książki, który ma ambicje i pewność siebie wysokości niejednego wieżowca – Souma Yukihira i przerażona wszystkim dookoła Megumi Tadokoro. Stawka pojedynku? Pozostanie w grze lub wyrzucenie ze szkoły. Sędziuje Jego Wielka Lisiołkowatość. Czas start! Witamy w czwartym tomie mangi „Kulinarne Pojedynki”. Warzywny czarodziej machnął różdżką i oto mamy Chou Farci. Po drugiej stronie tęczowa terrina podejmuje wyzwanie. Jeśli chcecie się dowiedzieć, co Lisioł właśnie napisał, to futrzak poleca lekturę. Prócz emocji związanych z pojedynkiem, znajdziecie wewnątrz mangi też przepisy do wykorzystania we własnej kuchni. Ten tom ewidentnie należy do... jajka! Jajeczne menu śniadaniowe na dwieście lisłów, a nie łatwo zaspokoić taki...
Czytaj więcej

Nowy Lisi marsz

Obraz
Nowy Lisi marsz Czy można zrozumieć współczesne Chiny? Oczywiście, że tak – a przynajmniej można spróbować. Wymaga to wysiłku. Należy na bok odłożyć soczewkę europejskich wartości, cofnąć się nieco w czasie i zacząć postrzegać Chiny jako cywilizacje, a nie tylko państwo w naszym rozumieniu tego słowa. Instrukcja wydaje się trudna, dlatego dobrze jest przejść przez ten proces z dobrym przewodnikiem. Tutaj Lisioł poleca Bogdana Góralczyka i jego książkę „Nowy Długi Marsz. Chiny Ery Xi Jinpinga”. . Sztuka rządzenia, biurokracja, technokracja i merytokracja to cztery podstawowe pojęcia na drodze do lepszego zrozumienia Chin. Lisioł musi przyznać, że to nie była łatwa przeprawa. Mądrości jedno, ale wcielenie tych mądrości w życie, żeby było jak pod niebiosami, to zupełnie inna sprawa. Zwłaszcza że tutaj państwo jest na pierwszym miejscu, nawet kosztem wolności jednostki – nie, to nie jest pomysł realizowany „od wczoraj”, tylko od zawsze. Dlatego przykładanie soczewki z wartościami...
Czytaj więcej